هشتم مارس مصادف با هیجدهم اسفندماه سالروز فوت مردی است که جان شیفته کردستان بود؛مردی که25سال از بهترین دوران زندگیش را در زندانهای رژیم پهلوی سپری نمودوپس از پیروزی انقلاب 1357ایران به آغوش مردمش بازگشت و زمانیکه به زادگاهش رسیدمردم با شعار«مامه غنی هاته وه یاخودا به خیر بیته وه»ازاو استقبال کردند.

آری این همان غنی بلوریان بود که سالهای سال برای ملتش به زندان افتاده بودهمان کسیکه میگفت:«نه جاسوسم،نه وابسته ؛ یک انسانم اما کُرد دگر اندیش!

مامه غنی 75سال زندگی کرد؛60سال مبارزبودومبارزه کرد؛25سال پشت میله های زندان شاه بودوسالها تهمت و افترای ناروای افرادی را به دوش کشیدکه بجزمنافع شخصی وبرخی مطامع خاص به چیز دیگری نمی اندیشیدند همانها که حزبی را که مامه غنی با خون دل درشرایطی سخت بازسازی کرده بود دو دستی تقدیم بعث وصدام حسین نمودند وزمانیکه مام غنی دم به شکایت ازاین اقدام گشود مورد آماج شدیدترین حملات ازجانب این افراد که زمانی مامورساواک بودند و توده ای وامروز شده بودند "دایه ی مهربانترازمادر"برای کورد!!!

براستی که"تاکنون هیچ کس درمیان ملت ما به اندازه مامه غنی بلوریان برای سعادت ملتمان رنج نکشیده ودچار درد و رنج وشکنجه و آوارگی نشده است،کسی به اندازه او شلاق وسیلی ازدشمن نخورده وکسی نیز مثل او دربرابر آزار اطرافیانش مقاومت نکرده ونتوانسته مثل او بااستقامت خود درزندان ها،دشمن را به زانو دربیاورد.هیچ یک ازرهبران سیاسی کورد به اندازه غنی بلوریان برای رسیدن به اهداف ملتش به منافع خود وخانواده اش ضربه نزده و...»

 یاد مردان آزاده گرامی